styczeń leniwie zbliża się do końca, wart opisywania?
[pewnie nie, tak jak wszystko na tym blogu. ;) ]
nie wiem, nie jestem w stanie powiedzieć.
na dzień dzisiejszy wiem, że życie nie skończyło zaskakiwania mnie dość niemiłymi niespodziankami.
kolejne dramaty, rozstania i wydarzenia, które, jak sądzę, odbiją się szerokim echem po moim dorosłym życiu.
niestety.. tak to już bywa, że ludzie przychodzą, ludzie odchodzą ;) no cóż - ich wybór.
pomimo łez, bólu po 'stracie' i cierpienia, wiem, że to co się wydarzyło jest cennym doświadczeniem, krokiem naprzód w przyszłość, choć teraz mam wrażenie, że się cofam.
teraz płaczę, zamykam się na innych, ale gdy ten strach przezwyciężę będzie już tylko lepiej, musi! ;))
co ciekawego mnie jeszcze czeka? mnóstwo rzeczy:
- nauka do matury - wbrew pozorom cieszę się z tego, lubię mieć poczucie, że COŚ wiem, że wkładam w swoją edukację dużo energii i przynosi to jakiekolwiek efekty. ;))
być może nie wszystko jest fascynujące i potrzebne, ale chcę skupić się na tym, co kocham - angielski! <3
- przygotowania do studniówki - no cóż może i nie jestem typową nastolatką, ale tak, chcę się do tego dnia dobrze przygotować ;p
sukienka - jest [niepowtarzalna, oczywiście czarna! <3]
buty - są [cudowne, srebrne, 11cm'owe szpilki! <3]
podwiązka - jest [delikatna i jak mówi tradycja - czerwona.]
fryzurowe plany - są [nic nadzwyczajnego, skromność przede wszystkim. ;) ]
pozostaje mi jeszcze obkupienie mojego partnera ;p oraz ostateczne poprawki.
- ćwiczenie poloneza i walca - wyczerpujące, ale ten wysiłek nie idzie na marne! będzie pięknie! :))
- spotkania z przyjaciółmi - trzeba w końcu opić parę praw jazdy, zaliczoną próbną maturę i mój dowód! xDDDD
- leżenie do góry dupą - oczywiście pomiędzy próbami poloneza i walca, nauką i spotkaniami z przyjaciółmi - nie będzie na to zbyt wiele czasu, no ale zawsze coś. ;))
- oczekiwanie na TEN dzień. <3
koniec stycznia i luty zapowiadają się dość emocjonująco, mam nadzieję, że w istocie takie będą. ;))
słowo na zakończenie - jeśli masz plan na siebie, to realizuj go pomimo przeszkód, nawet jeśli ktoś opuści Cię w połowie drogi, nie oglądaj się za siebie, nie trać siły i wiary, rób wszystko, by osiągnąć sukces. ;))
wtorek, 27 stycznia 2009
wtorek, 13 stycznia 2009
ale to tak z wiekiem?
no i się rozpoczął nowy parszywy rok, hmmm.. już trochę minęło, ale zbyt dużo się dzieje dookoła, żeby ginąć w wirtualnym świecie i z nosem przyklejonym do monitora ogarniać wszystko na internetowych witrynach.
prawda jest taka, że albo jestem nienormalna [a obstawiam, że to bardzo prawdopodobne w moim przypadku ;) ] albo mając zaledwie albo może aż 18 lat zdziadziałam już do reszty.
nie wiem co na to wpłynęło, ale czuję, że różnię się od tej osoby, którą byłam jeszcze jakieś pół roku temu.
ej, a może ja po prostu dorośleje? wyłania się ze mnie w końcu jakaś odpowiedzialna i samostanowiąca o sobie jednostka? trochę w to powątpiewam, bo chyba jeszcze nie czas na to, ale jak to bywa u ludzi, mogę się mylić.
wnioski będę wyciągać później, bo jak wiemy - należy uczyć się na błędach.
ale do meritum - wydaje mi się, że stałam się jakaś obojętna na otaczający mnie świat, ale co najśmieszniejsze nie całkowicie, nie na cały, tylko na ten najbliższy.
nie wiem może to jakiś rodzaj mechanizmu obronnego, dziwne to trochę, no ale jak może zareagować człowiek przy zdrowych zmysłach jak okazuje się, że po raz kolejny życie daje takiego kopa, że już po prostu nie ma się siły na wylewanie kolejnych łez.
nie wiem jak to jest, że jak mi się WYDAWAŁO, najbliżsi mi ludzie nagle zaczynają mieć mnie w dupie.
tak, dobrzy czytacie - W DUPIE. ;)
nie zrozumiem tego chyba nigdy i chyba już nawet nie będę się starać, dopadła mnie chyba znieczulica.
no bo jaki w tym sens? płakać, rozpaczać, ubolewać, skoro to i tak nic nie daje. ;)
chyba się już uodporniłam, to w pewnym sensie jakiś rodzaj uczuciowej narkomanii, nie sądzicie?
im częściej dostajemy większe dawki bólu, stajemy się na nie coraz bardziej odporni.
a co najgorsze, ja chyba jestem na nie nie tylko skazana, ale jestem od nich również uzależniona.
tak tak, nie patrzcie na mnie jak na idiotkę, tak jest w rzeczywistości.
wy też czasem nie potrzebujecie takiego ostrego bólu, tak dotkliwego, który wam pokaże ile jeszcze macie w sobie siły i na ile was tak naprawdę stać?
nie? no cóż może ja jestem jakaś inna, nic nowego. ;) w każdym bądź razie jestem narkomanem uzależnionym od cierpienia, dziwne określenie, ale chyba trafne w tym przypadku. ;]
coraz mniej moich rozpaczań, więcej zdrowego rozsądku i trzeźwego spojrzenia na rzeczywistość. to tak z wiekiem? to chyba nie wymaga odpowiedzi.
niestety już dosyć dawno zorientowałam się, że życie nie jest bajką i jego przebieg pozostawia nam wiele do życzenia, czar prysnął, smutne. ;)
i w sumie nie wiem czy mam się cieszyć czy płakać.. bo teraz widząc biedne gołębie marznące na ulicy, które omijam starannie, tak by ich nie spłoszyć, ogarnia mnie jakieś dziwne poczucie beznadziejności. to całe zło, teraz dopiero widzę jak życie jest okrutne wobec tych zapominanych.
widzę głodujące dzieci w Afryce, biedne rodziny nie mające za co przeżyć, dzieci zostawiane na śmietnikach przez niedojrzałe matki, widzę te wszystkie nieszczęścia, cały ból matki Ziemi.
niby to wszystko jest tak daleko, a jak jest mi bliski ten cały smutek, to takie niepojęte.
tak wiem, powiecie, że niestety nie uda mi się uratować całego świata, ktoś z przekąsem powie 'znalazła się kolejna, co chce go ratować' może i macie rację, pewnie niewiele mogę zrobić.
smutne, ale prawdziwe, no cóż, ale chyba jest jednak coś, co mogę z siebie wykrzesać, wprowadzić jakieś zmiany, na lepsze. ;)
zacznę od siebie, od głodujących gołębi przed moim blokiem, zmarzniętego malucha, który być może zgubił mamę, albo zmachanej staruszki, która nie ma siły dojść do domu z zakupami.
tak, może to niewiele, to nie dzieci głodujące w Afryce ani żadna z rodzin potrzebująca finansowego wsparcia.
jestem tylko człowiekiem, widać na więcej mnie nie stać, niż tylko na ciepłe słowo, miły gest i współczucie.
cóż jestem tylko człowiekiem.
słowo na koniec - rozejrzycie się, spójrzcie dalej niż na czubek własnego nosa.
prawda jest taka, że albo jestem nienormalna [a obstawiam, że to bardzo prawdopodobne w moim przypadku ;) ] albo mając zaledwie albo może aż 18 lat zdziadziałam już do reszty.
nie wiem co na to wpłynęło, ale czuję, że różnię się od tej osoby, którą byłam jeszcze jakieś pół roku temu.
ej, a może ja po prostu dorośleje? wyłania się ze mnie w końcu jakaś odpowiedzialna i samostanowiąca o sobie jednostka? trochę w to powątpiewam, bo chyba jeszcze nie czas na to, ale jak to bywa u ludzi, mogę się mylić.
wnioski będę wyciągać później, bo jak wiemy - należy uczyć się na błędach.
ale do meritum - wydaje mi się, że stałam się jakaś obojętna na otaczający mnie świat, ale co najśmieszniejsze nie całkowicie, nie na cały, tylko na ten najbliższy.
nie wiem może to jakiś rodzaj mechanizmu obronnego, dziwne to trochę, no ale jak może zareagować człowiek przy zdrowych zmysłach jak okazuje się, że po raz kolejny życie daje takiego kopa, że już po prostu nie ma się siły na wylewanie kolejnych łez.
nie wiem jak to jest, że jak mi się WYDAWAŁO, najbliżsi mi ludzie nagle zaczynają mieć mnie w dupie.
tak, dobrzy czytacie - W DUPIE. ;)
nie zrozumiem tego chyba nigdy i chyba już nawet nie będę się starać, dopadła mnie chyba znieczulica.
no bo jaki w tym sens? płakać, rozpaczać, ubolewać, skoro to i tak nic nie daje. ;)
chyba się już uodporniłam, to w pewnym sensie jakiś rodzaj uczuciowej narkomanii, nie sądzicie?
im częściej dostajemy większe dawki bólu, stajemy się na nie coraz bardziej odporni.
a co najgorsze, ja chyba jestem na nie nie tylko skazana, ale jestem od nich również uzależniona.
tak tak, nie patrzcie na mnie jak na idiotkę, tak jest w rzeczywistości.
wy też czasem nie potrzebujecie takiego ostrego bólu, tak dotkliwego, który wam pokaże ile jeszcze macie w sobie siły i na ile was tak naprawdę stać?
nie? no cóż może ja jestem jakaś inna, nic nowego. ;) w każdym bądź razie jestem narkomanem uzależnionym od cierpienia, dziwne określenie, ale chyba trafne w tym przypadku. ;]
coraz mniej moich rozpaczań, więcej zdrowego rozsądku i trzeźwego spojrzenia na rzeczywistość. to tak z wiekiem? to chyba nie wymaga odpowiedzi.
niestety już dosyć dawno zorientowałam się, że życie nie jest bajką i jego przebieg pozostawia nam wiele do życzenia, czar prysnął, smutne. ;)
i w sumie nie wiem czy mam się cieszyć czy płakać.. bo teraz widząc biedne gołębie marznące na ulicy, które omijam starannie, tak by ich nie spłoszyć, ogarnia mnie jakieś dziwne poczucie beznadziejności. to całe zło, teraz dopiero widzę jak życie jest okrutne wobec tych zapominanych.
widzę głodujące dzieci w Afryce, biedne rodziny nie mające za co przeżyć, dzieci zostawiane na śmietnikach przez niedojrzałe matki, widzę te wszystkie nieszczęścia, cały ból matki Ziemi.
niby to wszystko jest tak daleko, a jak jest mi bliski ten cały smutek, to takie niepojęte.
tak wiem, powiecie, że niestety nie uda mi się uratować całego świata, ktoś z przekąsem powie 'znalazła się kolejna, co chce go ratować' może i macie rację, pewnie niewiele mogę zrobić.
smutne, ale prawdziwe, no cóż, ale chyba jest jednak coś, co mogę z siebie wykrzesać, wprowadzić jakieś zmiany, na lepsze. ;)
zacznę od siebie, od głodujących gołębi przed moim blokiem, zmarzniętego malucha, który być może zgubił mamę, albo zmachanej staruszki, która nie ma siły dojść do domu z zakupami.
tak, może to niewiele, to nie dzieci głodujące w Afryce ani żadna z rodzin potrzebująca finansowego wsparcia.
jestem tylko człowiekiem, widać na więcej mnie nie stać, niż tylko na ciepłe słowo, miły gest i współczucie.
cóż jestem tylko człowiekiem.
słowo na koniec - rozejrzycie się, spójrzcie dalej niż na czubek własnego nosa.
niedziela, 28 grudnia 2008
życiowa statystyka?
no i kolejne święta mamy za sobą, teraz wielkie oczekiwanie na sylwestra i nowy rok.. jupi! [cóż za entuzjazm. -.-]
z końcem roku pojawia się czas na podsumowania i noworoczne postanowienia.
[które nota bene są jak dla mnie stekiem bzdur, bo po miesiącu i tak nikt o nich nie pamięta. xP]
no cóż chyba nie jestem wyjątkiem i robię sobie takie zestawienia, nie wiem czy warto, ale wiem, że muszę to zrobić, bo to wszystko zbyt długo zalega mi w mózgu i męczy i tak już dość nadwyrężone szare komórki. -.-
[a przydadzą się w tym roku, bo sporo nauki przede mną. xDDD]
hmmm.. jaki był ten rok?:
- rodzina - heh.. sporo pogrzebów, chorób, zmartwień, kłótni i kryzysów.. jak to w rodzinie ;) chyba nie ma takiej na świecie, która byłaby do końca normalna i idealna. [jak widać moja nie jest wyjątkiem. ;) ] w każdym bądź razie w tym roku było dużo łez i smutku.. niestety.
to wszystko nie oznacza, że było tylko źle, oczywiście było też sporo tych dobrych chwil - zostałam ciocią, siostra wróciła do Polski, miałam rodzinę przy sobie na święta, czyli nie mogło być aż tak źle. ;p [chyba się nie mogę zdecydować. Oo']
- przyjaciele - heh.. sporo 'dramatów', kłótni, 'rozstań' :( wszystko to niestety mnie dobija i nie chce mi się o tym pisać.
mam tylko nadzieję, że będę mieć siłę, by starać się za dwoje i wierzyć w to, że wszystko będzie dobrze.. bo bez rodziny i przyjaciół jestem nikim.
były też wspólne wakacje, imprezy, wyjścia i spotkania, co przyniosło mi dużo radości i uśmiechu, za co - dziękuję. :)) :*
- miłość - no właśnie to chyba przyćmiło pomimo wszystko wszystkie te złe chwile, znalazłam ją i w końcu zaczęłam wierzyć, że i mnie może spotkać szczęście.
już się nie boję. <3
- szkoła - bleh.. o tym mi się nawet myśleć nie chcę ;p był tylko big zapierdol i big leń z mojej strony [czyt. olać ten szit! :D] parę sukcesów było, świetnie spędzony czas ze znajomymi w szkole, wspomnienia warte zapamiętania, liceum to 3 piękne lata mojego życia :))
no ale czeka mnie ten no.. egzamin dojrzałości -.- więc muszę się trochę za siebie wziąć. [no ale to dopiero po powrocie do szkoły. xD]
- JA - no w końcu coś o mnie :D [tak jakby to wszystko było o kimś innym c'nie? Oo']
zgłupiałam trochę, rozleniwiłam się bardzo, poimprezowałam, popaliłam [sziszę ma się rozumieć ;p], popiłam [no kto w tym wieku nie wie co to alkohol? xD] czyli nic dobrego i pożytecznego nie zrobiłam.. -.-
a jak mogłabym zapomnieć - wkroczyłam w dorosłość, trochę się usamodzielniłam i spoważniałam. [czyt. zdziadziałam do reszty -.- ledwo się skończy 18 lat i już się na imprezy chodzić nie chce. xDDDD]
więcej pisać nie będę, bo to moja sprawa i tak już chyba zbyt dużo tu napisałam, a rok? hmmm.. zupełnie jak w słowach piosenki - 'dzień, który zaczął się marnie i marnie skończy się', co w tym przypadku odzwierciedla mój cały rok - zarówno początek jak i koniec, były po prostu.. nijakie i chyba nic więcej dodać już nie mogę. ;)
i już? czy nasze życie to tylko statystyki? codzienne, comiesięczne, coroczne? czy to wszystko? heh.. będąc dzieckiem zawsze myślałam, że jest coś ponad to, niestety teraz wiem, że tak nie jest ;) życie kolorową bajką nie jest. [a byłoby super gdyby było :D]
i niestety jest w nim więcej zła niż dobra.
[co wykazują takie głupie 'statystyki' -.-]
no ale żeby nie kończyć tak pesymistycznie powiem tylko, że pomimo wszystko jest przecież nadzieja, że kolejny rok będzie lepszy lub przynajmniej NIE gorszy niż poprzedni [ahh.. my biedni naiwni ^^] no ale jak mawiają - nadzieja matką głupich.
więc pozwólcie, że się przedstawię - jestem Aleksandra i jestem głupia. [uffff.. od razu mi lepiej. ;)) ]
słowo na zakończenie - no cóż życzę lepszego Nowego Roku, ale wiecie w sumie to tylko od nas zależy czy szklanka jest do połowy pełna czy pusta. ;))
z końcem roku pojawia się czas na podsumowania i noworoczne postanowienia.
[które nota bene są jak dla mnie stekiem bzdur, bo po miesiącu i tak nikt o nich nie pamięta. xP]
no cóż chyba nie jestem wyjątkiem i robię sobie takie zestawienia, nie wiem czy warto, ale wiem, że muszę to zrobić, bo to wszystko zbyt długo zalega mi w mózgu i męczy i tak już dość nadwyrężone szare komórki. -.-
[a przydadzą się w tym roku, bo sporo nauki przede mną. xDDD]
hmmm.. jaki był ten rok?:
- rodzina - heh.. sporo pogrzebów, chorób, zmartwień, kłótni i kryzysów.. jak to w rodzinie ;) chyba nie ma takiej na świecie, która byłaby do końca normalna i idealna. [jak widać moja nie jest wyjątkiem. ;) ] w każdym bądź razie w tym roku było dużo łez i smutku.. niestety.
to wszystko nie oznacza, że było tylko źle, oczywiście było też sporo tych dobrych chwil - zostałam ciocią, siostra wróciła do Polski, miałam rodzinę przy sobie na święta, czyli nie mogło być aż tak źle. ;p [chyba się nie mogę zdecydować. Oo']
- przyjaciele - heh.. sporo 'dramatów', kłótni, 'rozstań' :( wszystko to niestety mnie dobija i nie chce mi się o tym pisać.
mam tylko nadzieję, że będę mieć siłę, by starać się za dwoje i wierzyć w to, że wszystko będzie dobrze.. bo bez rodziny i przyjaciół jestem nikim.
były też wspólne wakacje, imprezy, wyjścia i spotkania, co przyniosło mi dużo radości i uśmiechu, za co - dziękuję. :)) :*
- miłość - no właśnie to chyba przyćmiło pomimo wszystko wszystkie te złe chwile, znalazłam ją i w końcu zaczęłam wierzyć, że i mnie może spotkać szczęście.
już się nie boję. <3
- szkoła - bleh.. o tym mi się nawet myśleć nie chcę ;p był tylko big zapierdol i big leń z mojej strony [czyt. olać ten szit! :D] parę sukcesów było, świetnie spędzony czas ze znajomymi w szkole, wspomnienia warte zapamiętania, liceum to 3 piękne lata mojego życia :))
no ale czeka mnie ten no.. egzamin dojrzałości -.- więc muszę się trochę za siebie wziąć. [no ale to dopiero po powrocie do szkoły. xD]
- JA - no w końcu coś o mnie :D [tak jakby to wszystko było o kimś innym c'nie? Oo']
zgłupiałam trochę, rozleniwiłam się bardzo, poimprezowałam, popaliłam [sziszę ma się rozumieć ;p], popiłam [no kto w tym wieku nie wie co to alkohol? xD] czyli nic dobrego i pożytecznego nie zrobiłam.. -.-
a jak mogłabym zapomnieć - wkroczyłam w dorosłość, trochę się usamodzielniłam i spoważniałam. [czyt. zdziadziałam do reszty -.- ledwo się skończy 18 lat i już się na imprezy chodzić nie chce. xDDDD]
więcej pisać nie będę, bo to moja sprawa i tak już chyba zbyt dużo tu napisałam, a rok? hmmm.. zupełnie jak w słowach piosenki - 'dzień, który zaczął się marnie i marnie skończy się', co w tym przypadku odzwierciedla mój cały rok - zarówno początek jak i koniec, były po prostu.. nijakie i chyba nic więcej dodać już nie mogę. ;)
i już? czy nasze życie to tylko statystyki? codzienne, comiesięczne, coroczne? czy to wszystko? heh.. będąc dzieckiem zawsze myślałam, że jest coś ponad to, niestety teraz wiem, że tak nie jest ;) życie kolorową bajką nie jest. [a byłoby super gdyby było :D]
i niestety jest w nim więcej zła niż dobra.
[co wykazują takie głupie 'statystyki' -.-]
no ale żeby nie kończyć tak pesymistycznie powiem tylko, że pomimo wszystko jest przecież nadzieja, że kolejny rok będzie lepszy lub przynajmniej NIE gorszy niż poprzedni [ahh.. my biedni naiwni ^^] no ale jak mawiają - nadzieja matką głupich.
więc pozwólcie, że się przedstawię - jestem Aleksandra i jestem głupia. [uffff.. od razu mi lepiej. ;)) ]
słowo na zakończenie - no cóż życzę lepszego Nowego Roku, ale wiecie w sumie to tylko od nas zależy czy szklanka jest do połowy pełna czy pusta. ;))
piątek, 26 grudnia 2008
magia świąt.
no i przyszły kolejne święta.. magiczne, cudowne, wymarzone, rodzinne, spokojne święta.. taaaa.. -.-
chciałabym móc tak powiedzieć, ale chyba nie w tym roku. ;)
mam wrażenie, że na mnie spoczywa jakaś klątwa, jakby jakiś podły Grinch mi zabrał świąteczną radość, bo byłam nieznośnym dzieckiem.
[myślicie, że kapryszenie jak prezent od 'Mikołaja' mi się nie spodobał to wystarczająco powód? :>]
w tamtym roku zabrano mi na czas świąt ojczyznę, rodzinę typu - babcia, ciocia, wujek, dziadek i ukochanych przyjaciół i dano w zamian brudne Glasgow i co prawda siostrę, ale heh.. co tu dużo pisać - było strasznie!
ju nawet nie chce mi się wspominać dlaczego, bo za długo by pisać, usnęłabym pewnie podczas pisania.
[za nudne to, nawet dla mnie. -.-]
no i po co przypominać sobie to, co dało nam niesamowicie w kość?
[no bo chyba nikt nie chciałby przepłakać całych świąt c'nie? ;) ]
no a w tym roku miało być pięknie, ładnie i co?
i chuj! -.- wybaczcie określenie, ale niełatwo znaleźć mi inne określające moją frustrację. ;]
no a ciekawe dlaczego tak było? dlatego, że pojawiły się w nich:
- rodzinna wigilia - cudowna, z prezentami, 12 potrawami, z cudownym winkiem babci, ale z cudownymi rodzinnymi 'kłótniami' ze starszym pokoleniem.
[czy młodzież naprawdę jest taka straszna, jak opowiadają o nich 'Ci dojrzali'? Oo']
- pasterka - tak, było śpiewanie, ścisk w kościele i świąteczny nastrój, ale z dodatkiem najnudniejszej i najdłuższej gadki księdza, jaką w życiu słyszałam.
[włączając w to zachwalanie sponsorów kościelnych - czy na tym świecie istnieje coś takiego jak etyka? -.-]
- mroźna noc - cudownie, że jest zima, bo kocham tę porę roku, ale jak na dworze leży śnieg! a takowego niestety nie było, natomiast był siarczysty mróz, a ja ubrałam się dość nieodpowiednio - krótka spódniczka. [inteligent co? -.-]
- ess na dobranoc - no czasem wypada TEJ osobie coś miłego na dobranoc napisać
[chociaż TA osoba wkurza nas jak cholera i robi coś wbrew naszej woli -.-]
no i się skończyło na tym, że ess i tak nie dotarł, ale za to TA osoba oberwała po nosie i teraz siedzi w domu i jęczy, z poobijaną buźką, bez telefonu i MOJEGO ESSA NA DOBRANOC! a ja tu siedzę i płaczę, bo TAMTEJ osobie jest źle.
Podsumowując - tak, te święta były, są i na pewno będą wyjątkowe i przejdą do historii.. jako najbardziej dramatyczne w moim życiu.
Na pewno nie są tak straszne jak poprzednie
[bo ilość łez nawet w połowie nie dorównuje ubiegłorocznej. ;) ]
ale do diaska no, nie są cudowne! nie są wymarzone, a już tym bardziej spokojne!
więc z jakiego powodu mam się cieszyć?! i z jakiego powodu mam przestać się martwić?!
bo co? za rok też będą święta? no fantastycznie, to ciekawe co mi za rok podły Grinch przygotuje.. -.-
Kurcze no, wiem, że trzeba się cieszyć tym, co się ma, ale ja nie umiem, nie potrafię i nie chcę.
Nie tak sobie to wyobrażałam i pozwólcie mi popłakać i się pomartwić!
bo ja tak chcę! bo tego potrzebuję!
ja wiem, że wszyscy chcą żeby zawsze wszystko było idealne, perfekcyjne i udane, ale tak nie jest, nie często nawet się zdarza żeby przed przypadek tak było, a co dopiero, gdy są to tylko nasze plany..
na pewno wszystkim byłoby milej, gdyby wszystko się zawsze udawało, ale niestety mi się nie udaje, więc nie jest mi miło - proste!
nic nie poradzę, więc jeśli mogę to pozwólcie mi popłakać!
nie ograniczajcie moich ludzkich odruchów, popłaczę sobie w tym roku, a po sylwestrze będę w skowronkach i już! ;]
heh.. kończąc tę nieco smutną świąteczną notkę składam wszystkim spóźnione życzenia - wesołych świąt, weselszych niż moje. ;]
[to chyba nie będzie trudne ;) choć wiem, że są ludzie, którzy mają gorzej.]
a te życzenia akurat są szczere, bo nieszczerych - nie składam. ;]
chciałabym móc tak powiedzieć, ale chyba nie w tym roku. ;)
mam wrażenie, że na mnie spoczywa jakaś klątwa, jakby jakiś podły Grinch mi zabrał świąteczną radość, bo byłam nieznośnym dzieckiem.
[myślicie, że kapryszenie jak prezent od 'Mikołaja' mi się nie spodobał to wystarczająco powód? :>]
w tamtym roku zabrano mi na czas świąt ojczyznę, rodzinę typu - babcia, ciocia, wujek, dziadek i ukochanych przyjaciół i dano w zamian brudne Glasgow i co prawda siostrę, ale heh.. co tu dużo pisać - było strasznie!
ju nawet nie chce mi się wspominać dlaczego, bo za długo by pisać, usnęłabym pewnie podczas pisania.
[za nudne to, nawet dla mnie. -.-]
no i po co przypominać sobie to, co dało nam niesamowicie w kość?
[no bo chyba nikt nie chciałby przepłakać całych świąt c'nie? ;) ]
no a w tym roku miało być pięknie, ładnie i co?
i chuj! -.- wybaczcie określenie, ale niełatwo znaleźć mi inne określające moją frustrację. ;]
no a ciekawe dlaczego tak było? dlatego, że pojawiły się w nich:
- rodzinna wigilia - cudowna, z prezentami, 12 potrawami, z cudownym winkiem babci, ale z cudownymi rodzinnymi 'kłótniami' ze starszym pokoleniem.
[czy młodzież naprawdę jest taka straszna, jak opowiadają o nich 'Ci dojrzali'? Oo']
- pasterka - tak, było śpiewanie, ścisk w kościele i świąteczny nastrój, ale z dodatkiem najnudniejszej i najdłuższej gadki księdza, jaką w życiu słyszałam.
[włączając w to zachwalanie sponsorów kościelnych - czy na tym świecie istnieje coś takiego jak etyka? -.-]
- mroźna noc - cudownie, że jest zima, bo kocham tę porę roku, ale jak na dworze leży śnieg! a takowego niestety nie było, natomiast był siarczysty mróz, a ja ubrałam się dość nieodpowiednio - krótka spódniczka. [inteligent co? -.-]
- ess na dobranoc - no czasem wypada TEJ osobie coś miłego na dobranoc napisać
[chociaż TA osoba wkurza nas jak cholera i robi coś wbrew naszej woli -.-]
no i się skończyło na tym, że ess i tak nie dotarł, ale za to TA osoba oberwała po nosie i teraz siedzi w domu i jęczy, z poobijaną buźką, bez telefonu i MOJEGO ESSA NA DOBRANOC! a ja tu siedzę i płaczę, bo TAMTEJ osobie jest źle.
Podsumowując - tak, te święta były, są i na pewno będą wyjątkowe i przejdą do historii.. jako najbardziej dramatyczne w moim życiu.
Na pewno nie są tak straszne jak poprzednie
[bo ilość łez nawet w połowie nie dorównuje ubiegłorocznej. ;) ]
ale do diaska no, nie są cudowne! nie są wymarzone, a już tym bardziej spokojne!
więc z jakiego powodu mam się cieszyć?! i z jakiego powodu mam przestać się martwić?!
bo co? za rok też będą święta? no fantastycznie, to ciekawe co mi za rok podły Grinch przygotuje.. -.-
Kurcze no, wiem, że trzeba się cieszyć tym, co się ma, ale ja nie umiem, nie potrafię i nie chcę.
Nie tak sobie to wyobrażałam i pozwólcie mi popłakać i się pomartwić!
bo ja tak chcę! bo tego potrzebuję!
ja wiem, że wszyscy chcą żeby zawsze wszystko było idealne, perfekcyjne i udane, ale tak nie jest, nie często nawet się zdarza żeby przed przypadek tak było, a co dopiero, gdy są to tylko nasze plany..
na pewno wszystkim byłoby milej, gdyby wszystko się zawsze udawało, ale niestety mi się nie udaje, więc nie jest mi miło - proste!
nic nie poradzę, więc jeśli mogę to pozwólcie mi popłakać!
nie ograniczajcie moich ludzkich odruchów, popłaczę sobie w tym roku, a po sylwestrze będę w skowronkach i już! ;]
heh.. kończąc tę nieco smutną świąteczną notkę składam wszystkim spóźnione życzenia - wesołych świąt, weselszych niż moje. ;]
[to chyba nie będzie trudne ;) choć wiem, że są ludzie, którzy mają gorzej.]
a te życzenia akurat są szczere, bo nieszczerych - nie składam. ;]
sobota, 24 maja 2008
definicja szczęścia. ;]
hmmm.. czy każdy z was miewa czasem takie dni, że trudno mu określić jak się czuje, co ma ze sobą zrobić i jak żyć? tak, ja też tak nie mam. :P
czasem po prostu siedzę i po 5 minutach tępego wpatrywania się w jeden punkt zdaję sobie sprawę z tego, że kurde.. nic nie robię. T.T
czy takie nic-nie-robienie nie działa wam na nerwy? bo ja nienawidzę siedzieć bez celu i przy tym nudzić się jak mops. -.-
co gorsza powiem szczerze, że wg mnie brak problemów = życiowa nuda.
tak tak, nie patrzcie na mnie jak na głupią [chociaż jaki normalny człowiek narzekałby z powodu braku powodów do narzekania? -.- xDDD]
prawda jest taka, że jak człowiek nie ma się czym martwić to zaczyna rozmyślać o wszystkim i o niczym, zamiast bujać w obłokach i myśleć o niebieskich migdałach to myśli 'cholera co jest nie tak, że nie mam się czym martwić? :O'. [załamałam się właśnie. -.- xDDD]
nie nie, nie pomyślcie sobie, że jestem niewdzięczna, życie mi tu daje taki prezent szczęśliwa, kochana i nie mająca wielkich problemów, a ja jeszcze robię problem.
nie jestem rozpieszczoną księżniczką [chociaż to prawda - zawsze dostaję to, czego chcę. ;] ] ale do rozpieszczonego bachorka to raczej mi daleko, bo lata dzieciństwa już dawno minęły, a ja brzydzę się tym jak nieznośnym dzieckiem byłam. ;)
no cóż skoro mam wszystko to, co jest mi potrzebne, mam wszystkie kochane osoby przy sobie, spełniam się we wszystkim co robię, moje plany wypalają, a cele są realizowane to czego ja tak właściwie chcę? Oo'
no ale kurde! czy ja jestem szczęśliwa czy robię sobie kolejny problemów z nudów? ;>
no bo do cholery jasnej czy mógłby mi ktoś powiedzieć jak brzmi definicja szczęścia dla takiego wybryku natury jakim jestem? :>
wiem wiem, każdy szczęście interpretuje inaczej bla bla bla.. i gadajcie sobie..
a ja już wiem czego potrzebuję.. zmian. ;]
to takie oczywiste a dopiero po napisaniu tego wszystkiego na to wpadłam. ^^
przecież ja nienawidzę się nudzić, nie lubię jak jest tak samo, męczy mnie stagnacja.
no cóż.. trzeba coś z tym zrobić. ;>
co wy na to żeby zmienić coś w sobie? może nowy look, kolor włosów, styl ubierania, inna rozrywka, inna muzyka? ;>
zmiany są dobre, trzeba się zmieniać, bo bez tego zginiesz wśród tłumu, ale pamiętaj zmieniaj się tak, by zawsze pozostać sobą. ;] [nieco skomplikowane, ale do zrobienia, wiem z doświadczenia. ;P]
ja nie robię niczego wbrew sobie, dlatego wściekły róż w mojej szafie odpada, a czarna farba do włosów raczej nie wchodzi w grę. :D
no cóż.. teraz tylko przyszło mi się zastanowić nad tym co mogę zmienić, zatem do dzieła. :))
no i wiecie co.. mi nie przeszkadza, że jestem inna, w gruncie rzeczy to ja to lubię, bo przynajmniej mam pewność, że jeszcze zastanawiam się nad tym co mogę w swoim życiu zrobić, co sprawia, że idę naprzód, a nie stoję w miejscu.
słowo na koniec - szczęściara ze mnie :D :P muszę się nauczyć to doceniać. ;))
czasem po prostu siedzę i po 5 minutach tępego wpatrywania się w jeden punkt zdaję sobie sprawę z tego, że kurde.. nic nie robię. T.T
czy takie nic-nie-robienie nie działa wam na nerwy? bo ja nienawidzę siedzieć bez celu i przy tym nudzić się jak mops. -.-
co gorsza powiem szczerze, że wg mnie brak problemów = życiowa nuda.
tak tak, nie patrzcie na mnie jak na głupią [chociaż jaki normalny człowiek narzekałby z powodu braku powodów do narzekania? -.- xDDD]
prawda jest taka, że jak człowiek nie ma się czym martwić to zaczyna rozmyślać o wszystkim i o niczym, zamiast bujać w obłokach i myśleć o niebieskich migdałach to myśli 'cholera co jest nie tak, że nie mam się czym martwić? :O'. [załamałam się właśnie. -.- xDDD]
nie nie, nie pomyślcie sobie, że jestem niewdzięczna, życie mi tu daje taki prezent szczęśliwa, kochana i nie mająca wielkich problemów, a ja jeszcze robię problem.
nie jestem rozpieszczoną księżniczką [chociaż to prawda - zawsze dostaję to, czego chcę. ;] ] ale do rozpieszczonego bachorka to raczej mi daleko, bo lata dzieciństwa już dawno minęły, a ja brzydzę się tym jak nieznośnym dzieckiem byłam. ;)
no cóż skoro mam wszystko to, co jest mi potrzebne, mam wszystkie kochane osoby przy sobie, spełniam się we wszystkim co robię, moje plany wypalają, a cele są realizowane to czego ja tak właściwie chcę? Oo'
no ale kurde! czy ja jestem szczęśliwa czy robię sobie kolejny problemów z nudów? ;>
no bo do cholery jasnej czy mógłby mi ktoś powiedzieć jak brzmi definicja szczęścia dla takiego wybryku natury jakim jestem? :>
wiem wiem, każdy szczęście interpretuje inaczej bla bla bla.. i gadajcie sobie..
a ja już wiem czego potrzebuję.. zmian. ;]
to takie oczywiste a dopiero po napisaniu tego wszystkiego na to wpadłam. ^^
przecież ja nienawidzę się nudzić, nie lubię jak jest tak samo, męczy mnie stagnacja.
no cóż.. trzeba coś z tym zrobić. ;>
co wy na to żeby zmienić coś w sobie? może nowy look, kolor włosów, styl ubierania, inna rozrywka, inna muzyka? ;>
zmiany są dobre, trzeba się zmieniać, bo bez tego zginiesz wśród tłumu, ale pamiętaj zmieniaj się tak, by zawsze pozostać sobą. ;] [nieco skomplikowane, ale do zrobienia, wiem z doświadczenia. ;P]
ja nie robię niczego wbrew sobie, dlatego wściekły róż w mojej szafie odpada, a czarna farba do włosów raczej nie wchodzi w grę. :D
no cóż.. teraz tylko przyszło mi się zastanowić nad tym co mogę zmienić, zatem do dzieła. :))
no i wiecie co.. mi nie przeszkadza, że jestem inna, w gruncie rzeczy to ja to lubię, bo przynajmniej mam pewność, że jeszcze zastanawiam się nad tym co mogę w swoim życiu zrobić, co sprawia, że idę naprzód, a nie stoję w miejscu.
słowo na koniec - szczęściara ze mnie :D :P muszę się nauczyć to doceniać. ;))
poniedziałek, 5 maja 2008
każdy koniec to nowy początek, prawda?
No i stało się. W końcu wyszło na jaw jak naprawdę jestem sentymentalną osobą. -.-
Wszystko jest dla mnie ważne, za ważne.. :P
I jedna mała rzecz potrafiła zburzyć dotychczasowy spokój, a to taka głupota. ;)
No cóż od dawna przeszłość polowała na mnie, a skoro ja nie byłam gotowa sama się z nią zmierzyć, ona zrobiła to za mnie. ;]
Dużo wspomnień, zarówno tych złych jak i dobrych, dużo słów zapadających w pamięć i w serce.
Wszystko to nie dawało spokoju, demony przeszłości powracały, by uderzyć ze zdwojoną siła, nie dając uwierzyć w to, że przyszłość niesie ze sobą uśmiech i szczęście, być może cenniejsze niż to, które siedzi głęboko w mojej pamięci. ;)
Teraz już nie ma problemu, mam wiarę, wspomnienia zostały w głowie i w sercu, nadszedł czas zmian.
Tak długo oczekiwany i odwlekany czas zmian. Zmian na lepsze. ;)
Teraz będzie już łatwiej, nic nie dzieje się bez przyczyny, przeszłości nie da się zmienić, więc należy się z nią pogodzić. ;]
Zatem mając w pamięci wszystkie dobre i złe chwile, mogę nareszcie zacząć od nowa. :))
Słowo na zakończenie - don't fear tomorrow or regret the past, live for what's now and never look back! ;)
Wszystko jest dla mnie ważne, za ważne.. :P
I jedna mała rzecz potrafiła zburzyć dotychczasowy spokój, a to taka głupota. ;)
No cóż od dawna przeszłość polowała na mnie, a skoro ja nie byłam gotowa sama się z nią zmierzyć, ona zrobiła to za mnie. ;]
Dużo wspomnień, zarówno tych złych jak i dobrych, dużo słów zapadających w pamięć i w serce.
Wszystko to nie dawało spokoju, demony przeszłości powracały, by uderzyć ze zdwojoną siła, nie dając uwierzyć w to, że przyszłość niesie ze sobą uśmiech i szczęście, być może cenniejsze niż to, które siedzi głęboko w mojej pamięci. ;)
Teraz już nie ma problemu, mam wiarę, wspomnienia zostały w głowie i w sercu, nadszedł czas zmian.
Tak długo oczekiwany i odwlekany czas zmian. Zmian na lepsze. ;)
Teraz będzie już łatwiej, nic nie dzieje się bez przyczyny, przeszłości nie da się zmienić, więc należy się z nią pogodzić. ;]
Zatem mając w pamięci wszystkie dobre i złe chwile, mogę nareszcie zacząć od nowa. :))
Słowo na zakończenie - don't fear tomorrow or regret the past, live for what's now and never look back! ;)
niedziela, 4 maja 2008
to był maj.. :D
Właściwie nie był tylko jest i jeszcze długo sobie pobędzie i bardzo dobrze. :))
Podczas długiego, majówkowego łikendu sobie odpoczywam, a biedni maturzyści odliczają minuty do examu dojrzałości! :O
stres nie daje żyć i co wydaje mi się najśmieszniejsze nie tylko im, bo i mnie daje w kość. :PP
No ale cóż, wg mnie są na tyle zdolni, że zdadzą go bez problemu i dostaną się na wymarzone studia, czego im serdecznie życzę. ;)) :*
Piękna pogoda zachęca do wychodzenia i korzystania z promieni słonecznych! :D :D :D ale należy uważać, by nie upodobnić się do Indian! :O xDDD
ew. do Rudolfa Czerwono-nosego. :D [choć muszę przyznać, że to naprawdę słodki renifer był! ^^]
wszystko z umiarem i rozsądkiem, bo co za dużo to niezdrowo. :PP
[bo później maślanka na twarz i nie ma że boli. :D]
Grillujemy, imprezujemy i ahhh.. słodko sobie leniuchujemy. x))
tego mi było trza po tygodniu okresu nosowego! już miałam sobie ochotę tampon do nosa włożyć! :O xDDD
Ponadto szykuje się sporo imprez. ]:->
18stki i moje boskie prezenty dla przyjaciół! xDDD
[jestem expertem nieskromnie mówiąc. ;P]
Dżony B zagląda do Łodzi! :O więc wybaczcie ale... no kurwa nie ma zmiłuj, trzeba tam być! xDD
Mój boski happysad! <333333 będzie na Juwe Polibudy, Offspring może zajrzy na Juwe Uniwerka tak samo jak Cypress Hill! :O :O :O no i powiem, że mnie od nadmiaru jeszcze głowa nie boli. ]:-> [zobaczymy czy tak samo pięknie będzie po imprezach. xDD]
i powiedzcie mi jak tu się nudzić?! :D
- piękna pogoda. [jak z niej korzystać? czyt. powyżej. :PP]
- słodkie lenistwo. [z tego korzystać chyba nie muszę nikogo uczyć. xP]
- boskie imprezy. [muszę coś tłumaczyć komuś? :>]
- cudowni bliscy ludzie przy Tobie. [przy okazji - moje Skarby! <33 :*:*:*:*:*]
- trochę problemów i dużo siły i ochoty do podejmowania nowych wyzwań i zwalczania wszelkich niepowodzeń. [każdy je ma i wie, że są potrzebne. ;))]
- zbliżające się wielkimi krokami wakacje! ]:->
- i niesamowite dźwięki mojej odwiecznej miłości - muzyki! <33
powiedzcie mi, czy do szczęścia potrzeba mi czegoś więcej? ;))
[no może małego puci puci bobo! ]:-> :D ale to za parę lat. xDDD
bo zostałam ciocią! ciocia Ola! :D i non toper jakieś małe dzieci mnie zaczepiają, a później mi się śni, że jestem w ciąży. :O xDDD
myślicie, że byłabym dobrą mamą?! ]:-> :D]
słowo na koniec - życie jest piękne! :))))))))
i uwaga uwaga! :D
super mega bonus dla maturzystów - POWODZENIA! :))
*daje kopa na szczęście* wierzę w Was! :D :*
Podczas długiego, majówkowego łikendu sobie odpoczywam, a biedni maturzyści odliczają minuty do examu dojrzałości! :O
stres nie daje żyć i co wydaje mi się najśmieszniejsze nie tylko im, bo i mnie daje w kość. :PP
No ale cóż, wg mnie są na tyle zdolni, że zdadzą go bez problemu i dostaną się na wymarzone studia, czego im serdecznie życzę. ;)) :*
Piękna pogoda zachęca do wychodzenia i korzystania z promieni słonecznych! :D :D :D ale należy uważać, by nie upodobnić się do Indian! :O xDDD
ew. do Rudolfa Czerwono-nosego. :D [choć muszę przyznać, że to naprawdę słodki renifer był! ^^]
wszystko z umiarem i rozsądkiem, bo co za dużo to niezdrowo. :PP
[bo później maślanka na twarz i nie ma że boli. :D]
Grillujemy, imprezujemy i ahhh.. słodko sobie leniuchujemy. x))
tego mi było trza po tygodniu okresu nosowego! już miałam sobie ochotę tampon do nosa włożyć! :O xDDD
Ponadto szykuje się sporo imprez. ]:->
18stki i moje boskie prezenty dla przyjaciół! xDDD
[jestem expertem nieskromnie mówiąc. ;P]
Dżony B zagląda do Łodzi! :O więc wybaczcie ale... no kurwa nie ma zmiłuj, trzeba tam być! xDD
Mój boski happysad! <333333 będzie na Juwe Polibudy, Offspring może zajrzy na Juwe Uniwerka tak samo jak Cypress Hill! :O :O :O no i powiem, że mnie od nadmiaru jeszcze głowa nie boli. ]:-> [zobaczymy czy tak samo pięknie będzie po imprezach. xDD]
i powiedzcie mi jak tu się nudzić?! :D
- piękna pogoda. [jak z niej korzystać? czyt. powyżej. :PP]
- słodkie lenistwo. [z tego korzystać chyba nie muszę nikogo uczyć. xP]
- boskie imprezy. [muszę coś tłumaczyć komuś? :>]
- cudowni bliscy ludzie przy Tobie. [przy okazji - moje Skarby! <33 :*:*:*:*:*]
- trochę problemów i dużo siły i ochoty do podejmowania nowych wyzwań i zwalczania wszelkich niepowodzeń. [każdy je ma i wie, że są potrzebne. ;))]
- zbliżające się wielkimi krokami wakacje! ]:->
- i niesamowite dźwięki mojej odwiecznej miłości - muzyki! <33
powiedzcie mi, czy do szczęścia potrzeba mi czegoś więcej? ;))
[no może małego puci puci bobo! ]:-> :D ale to za parę lat. xDDD
bo zostałam ciocią! ciocia Ola! :D i non toper jakieś małe dzieci mnie zaczepiają, a później mi się śni, że jestem w ciąży. :O xDDD
myślicie, że byłabym dobrą mamą?! ]:-> :D]
słowo na koniec - życie jest piękne! :))))))))
i uwaga uwaga! :D
super mega bonus dla maturzystów - POWODZENIA! :))
*daje kopa na szczęście* wierzę w Was! :D :*
czwartek, 10 kwietnia 2008
manewry szczęścia. ;))
w końcu zawitała do nas wiosna! :D
choć chyba nadal nie może się zdecydować czy zadomowić się już na stałe, bo wciąż potrafi odejść na parę dni, w które gościmy pozostałości zimy, która daje mocnego kopa - odmraża tyłki i uszy. xP
a później chodzą takie smutasy i jęczą, że a to mają katar, a to zimno im się zrobiło i nie chce im się nic i zmęczeni są i bla bla bla bla... xP
no ale słońce zaczęło świecić, kwiaty i drzewa budzić się do życia, psy zrzucają sierść, a ludzie ciepłe kurtki. :D
i wszystko byłoby piękne i ładne gdyby nie to, że nikt nie ma czasu się tym wszystkim cieszyć, choć tak naprawdę to zastanawiam się czy wynika to naprawdę z braku czasu, czy raczej z braku chęci. ;>
non toper słyszę :O
- matko ile ja mam do roboty.
- boże nie mam na nic czasu.
- jezu nie mam siły.
- łeee co to w ogóle za życie.
- ale jest do dupy.
- z czego się tu cieszyć?
omg! ludzie ogarnijcie się! T.T
jedno mnie zastanawia - czy to cecha narodowa czy po prostu ludziom brakuje pozytywów? ;>
ja staram się uśmiechać i śmiać jak najczęściej, oczywiście nie szczerze się jak głupi do sera. x]
bo nie widzę w tym sensu :P ale jeśli mam dobry humor i coś mnie cieszy to nie boję się tego okazywać i nie musi być to jakiś wielki powód do uśmiechu.. ;)
martwi mnie, że ludzie nie umieją się już cieszyć z szczegółów:
- że rano nie obudziła cię w końcu ta sąsiadka z góry, co słucha od rana radia maryja. :O
- że pies ci mordę lizał na powitanie. xDDDD
- że się nie upieprzyłeś jak jadłeś śniadanie. :D
- że się do nas uśmiechnął ten sąsiad bez zębów i się nie przestraszyliśmy. xD
- że nie potknęliśmy się na tym schodku przed blokiem i nie wyryliśmy na beton. ^^
- że wstaliśmy i pomyśleliśmy nie tylko o sobie, ale też o rybkach w akwarium. ;)
ja nie mam dużo wolnego czasu, niestety nie mogę widywać się z moimi przyjaciółmi tak często jak bym tego chciała, jest we mnie milion pomysłów naraz, a ja nie jestem w stanie ich wszystkich zrealizować, zdaję sobie sprawę z tego, że droga do moich marzeń jest długa, ale pomimo to UŚMIECHAM SIĘ! cieszę się z drobnych spraw, doceniam to co mam, bo zawsze przecież mogłabym mieć mniej. ;)
jesteśmy celem w grze zwanej manewrami szczęścia - raz jeden, raz drugi ma dobry dzień. raz Ty, a raz ktoś inny będzie uśmiechał się bez powodu, ale pomimo wszystko nie warto tracić wiary, bo na każdego czeka ten lepszy dzień. ;]
słowo na koniec - z uśmiechem jest łatwiej. :))
choć chyba nadal nie może się zdecydować czy zadomowić się już na stałe, bo wciąż potrafi odejść na parę dni, w które gościmy pozostałości zimy, która daje mocnego kopa - odmraża tyłki i uszy. xP
a później chodzą takie smutasy i jęczą, że a to mają katar, a to zimno im się zrobiło i nie chce im się nic i zmęczeni są i bla bla bla bla... xP
no ale słońce zaczęło świecić, kwiaty i drzewa budzić się do życia, psy zrzucają sierść, a ludzie ciepłe kurtki. :D
i wszystko byłoby piękne i ładne gdyby nie to, że nikt nie ma czasu się tym wszystkim cieszyć, choć tak naprawdę to zastanawiam się czy wynika to naprawdę z braku czasu, czy raczej z braku chęci. ;>
non toper słyszę :O
- matko ile ja mam do roboty.
- boże nie mam na nic czasu.
- jezu nie mam siły.
- łeee co to w ogóle za życie.
- ale jest do dupy.
- z czego się tu cieszyć?
omg! ludzie ogarnijcie się! T.T
jedno mnie zastanawia - czy to cecha narodowa czy po prostu ludziom brakuje pozytywów? ;>
ja staram się uśmiechać i śmiać jak najczęściej, oczywiście nie szczerze się jak głupi do sera. x]
bo nie widzę w tym sensu :P ale jeśli mam dobry humor i coś mnie cieszy to nie boję się tego okazywać i nie musi być to jakiś wielki powód do uśmiechu.. ;)
martwi mnie, że ludzie nie umieją się już cieszyć z szczegółów:
- że rano nie obudziła cię w końcu ta sąsiadka z góry, co słucha od rana radia maryja. :O
- że pies ci mordę lizał na powitanie. xDDDD
- że się nie upieprzyłeś jak jadłeś śniadanie. :D
- że się do nas uśmiechnął ten sąsiad bez zębów i się nie przestraszyliśmy. xD
- że nie potknęliśmy się na tym schodku przed blokiem i nie wyryliśmy na beton. ^^
- że wstaliśmy i pomyśleliśmy nie tylko o sobie, ale też o rybkach w akwarium. ;)
ja nie mam dużo wolnego czasu, niestety nie mogę widywać się z moimi przyjaciółmi tak często jak bym tego chciała, jest we mnie milion pomysłów naraz, a ja nie jestem w stanie ich wszystkich zrealizować, zdaję sobie sprawę z tego, że droga do moich marzeń jest długa, ale pomimo to UŚMIECHAM SIĘ! cieszę się z drobnych spraw, doceniam to co mam, bo zawsze przecież mogłabym mieć mniej. ;)
jesteśmy celem w grze zwanej manewrami szczęścia - raz jeden, raz drugi ma dobry dzień. raz Ty, a raz ktoś inny będzie uśmiechał się bez powodu, ale pomimo wszystko nie warto tracić wiary, bo na każdego czeka ten lepszy dzień. ;]
słowo na koniec - z uśmiechem jest łatwiej. :))
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)